ยังจำได้เสมอ เมื่อก่อนเรานั้นทำบุญด้วยกันทุกปี ที่เคยสาบานว่าจะรักกันจนตาย
ขอพรให้เราสอง ปิดทองลงรักสองเราเหนือกาลเวลา
ก่อนเธอจะไปที่แคนาดาห้าปี
แต่ความคิดถึงยังคงคืบคลานข้ามขอบฟ้า
ความรักค้างคา ค้างคาในใจ
ยังคงเฝ้าคอย แค่เธออย่าคิดมีใคร
มันก็สายไป ทำบุญไม่ถึงที่พอจะรั้งเธอเอาไว้
รักมันแพ้ทางไกล และมันก็สายเกินไป
จะตอบความฝันดินแดนที่แสนไกล
ทำบุญเท่าไหร่ก็ไปไม่ถึง แคนาดา
วันใดที่เธอเหงา มองนาฬิกาของขวัญที่ฉันให้เธอ
มันแปลว่าเราจะมีเวลาให้กัน
รู้ดีว่าบุญไม่ถึง จะฝากบุญขึ้นเครื่องบินไปขอเธอคืนมา
จะทำเท่าไหร่ก็เป็นแค่คนงมงาย
จบจากวันนั้นฉันต้องจำใจจากลา
จูบสุดท้ายหวนมา จองจำในใจ
เหมือนเธอจืดจางหมดทางจะรักกันใหม่
มันก็สายไป ทำบุญไม่ถึงที่พอจะรั้งเธอเอาไว้
รักมันแพ้ทางไกล และมันก็สายเกินไป
จะตอบความฝันดินแดนที่แสนไกล
ทำบุญเท่าไหร่ก็ไปไม่ถึง แคนาดา
สายไป ทำบุญไม่ถึงที่พอจะรั้งเธอเอาไว้
รักมันแพ้ทางไกล และมันก็สายเกินไป
จะตอบความฝันดินแดนที่แสนไกล
ทำบุญเท่าไหร่ก็ไปไม่ถึง แคนาดา
สายไป ทำบุญไม่ถึงที่พอจะรั้งเธอเอาไว้
รักมันแพ้ทางไกล และมันก็สายเกินไป
จะตอบความฝันดินแดนที่แสนไกล
ทำบุญอยู่ไทยแต่ไปไม่ถึง แคนาดา
