เนื้อเพลง เปลี่ยนผันไปตามวิถี Phumin
ฉันเดินทางมาไกลจากจุดนึง
ด้วยความฝันที่พัดพามา
ด้วยวันเวลาที่คอยนำทาง
ให้ตัวฉันพบเจอสิ่งใหม่
ครั้งนึงเคยมีเพื่อนที่มากมาย
แล้วคนทั้งหลายรอบกายข้างเคียง
มีความทรงจำที่กลายเป็นเพียง
ช่วงชีวิตในเวลาหนึ่ง
ฉันเคยได้ยินคนหนึ่งบอกไว้
ว่าในทุกๆการเติบโต
คนที่เคยมีเพื่อนอยู่มากโข
จะเริ่มหล่นหายไปทีละคน
ไม่มีใครใดที่อยู่กับเรา
ได้เสมอทุกช่วงเวลา
วันหนึ่งทุกคนก็ต่างตามหา
ความหมายของตัวเขาเอง
อาจด้วยความฝันพัดพาไป
ด้วยถนนหนทางต่างกัน
ในบางครั้งต้องแยกทาง
เพื่อไปพบเจอเรื่องราวใหม่
ด้วยความห่างไกลทำให้หลายครั้ง
เราต่างหลงและลืมกันไป
ด้วยความที่เจอสิ่งใหม่อีกหลาย
ทำให้บ่อยครั้งหลงลืมสิ่งเก่า
เรื่องราวเดิมๆที่เคยคุยกัน
ยิ่งนานวันยิ่งสั้นลงไป
สถานที่เดิมที่มีความหมาย
ก็กลับกลายเป็นเพียงที่นึง
อย่างที่เขาได้พูดกัน
ว่าในทุกๆการเปลี่ยนแปลง
จะมีคนแปลกหน้ามาแทน
คนที่เราได้เคยรู้จัก
และบ่อยครั้งคนที่เรา
เคยรักเมื่อพอห่างหาย
ก็จะกลายเป็นแค่เพียง
คนแปลกหน้าของกันและกัน
อาจด้วยความฝันพัดพาไป
ด้วยถนนหนทางต่างกัน
ในบางครั้งต้องแยกทาง
เพื่อไปพบเจอเรื่องราวใหม่
อย่างที่เขาได้พูดกัน
ว่าในทุกๆการเปลี่ยนแปลง
จะมีคนแปลกหน้ามาแทน
คนที่เราได้เคยรู้จัก
และบ่อยครั้งคนที่เรา
เคยรักเมื่อพอห่างหาย
ก็จะกลายเป็นแค่เพียง
คนแปลกหน้าของกันและกัน
ให้ช่วงวัยนึงสุขใจเพียงไหน
พอผ่านอีกวัยก็ต้องแยกทาง
เพื่อเดินไปตามเส้นทางความฝัน
ต่างกันไปของใครของมัน
ให้ความทรงจำเป็นเพียงความหลัง
ที่ตอกย้ำว่าเราเคยเจอ
เราเคยร่วมทางเราเคยได้เดิน
ด้วยกันมาในช่วงวัยหนึ่ง
และสุดท้ายถ้ามีวันใด
ได้เวียนมาพบกันอีกที
ก็แค่หวังว่าเราจะมี
เรื่องราวดีๆเล่าให้กันฟัง
หรือหากไม่พบไม่เจออีกครั้ง
ก็เก็บกันไว้ในใจอย่างเคย
เก็บความทรงจำไว้ที่แห่งเดิม
เผื่อผ่านมาเจอจะคิดถึงกัน
พบเพื่อรอเวลาต้องจากกันไป
นี่คือวิถีของช่วงชีวิต
พบเพื่อรอเวลาต้องจากกันไป
นี่คือวิถีของความสัมพันธ์
พบเพื่อรอเวลาต้องจากกันไป
นี่คือวิถีของโลกใบนี้
พบเพื่อรอเวลาต้องจากกันไป
นี่คือวิถีของคนทุกคน
