เนื้อเพลง เมาบ่ลืม กระต่าย พรรณนิภา
นั่งกำขวดเหล้าขาว สองซาวสี่สิบดีกรี รินลงโจกจักโบกถี่ๆ เพื่อให้ฤทธิ์ ดีกรีล้างใจ
อาศัยเอาความเมา พอให้มันบรรเทาลงไป เอาน้ำสุรารักษาแผลใจ เผื่อว่ามันสิไคกว่าเก่า
แต่จักว่าเป็นอิหยัง น้อคึจั่ง คิดฮอดแต่เขา เบิ่ดเหล้าเป็นลัง กะยังบ่เซา ฮักเขาได้เลยจักเทื่อ
ยกเอายกเข้าไป พอให้ใจมันได้ฮู้เมือ เหล้าขมๆ กับใจเหลือๆ มาถืกกันคักแท้น้อ
* สาดเหล้าลงคอ ล้างใจพอกะเทิน กินจนฮากจนว่าเดิน หย่างเซซกเซซ้าย
แฮงเมากะแฮงคิดฮอดเขาหลาย แล้วจั่งมานั่งฮ้องไห้ สิเป็นสิตายนำเขา
** เมาแล้วกะยังบ่ลืม อยากลืมกะลืมบ่ได้ มันบ่ ได้ซ่อยอันได๋ เลยดีกรีและความเมา
ยกแก้วขึ้นมาบาดได๋ ยังคิดเห็นแต่หน้าเขา ว่าสิเอาเหล้ามาล้างใจ มันบ่แม่น
เมาแล้วกะยังบ่ลืม อยากลืมกะลืมบ่ได้ มันบ่ ได้ซ่อยอันได๋ เลยดีกรีและความเมา
ยกแก้วขึ้นมาบาดได๋ ยังคิดเห็นแต่หน้าเขา ว่าสิเอาเหล้ามาล้างใจ มันบ่แม่น
แฮงเมา แฮงคิดฮอดหลาย
โอ โฮ๊ะ โอ้ย แฮงเมาแฮงคิดฮอดเขา
