เนื้อเพลง ความเหงาที่ต้องก้าวผ่าน ต่าย อรทัย
กอดเขานั่งเหงาซึมเศร้ามีเงาร่วมห้อง
กวาดสายตามองนอกห้องเบิ่งสีแสงไฟ
ลมพัดหน้าต่างกระทบเสียงดังทำให้ตกใจ
โอ้อกสาวบ้านไพรในเมืองใหญ่นั่งใจเหม่อลอย
ฝนตกปรอยปรอยเป็นฝอยลอยนอกหน้าต่าง
ค่ำคืนอ้างว้างทบทวนเส้นทางใจหงอย
ละอองฟองฝนกระทบผิวคนที่นั่งเหม่อลอย
หนาวใจเย็นกายไม่น้อย คิดฮอดคนคอยที่อยู่ทางบ้าน
จากมาล่าฝัน สู้งานใช้แรงแลกเงิน
เนิ่นนานเหลือเกินชีวิตก็ยังซมซาน
ลมฝนพัดไหวหอบพาใจสาวคิดถึงบ้าน
อดทนเดินตามความฝันคอยวันคืนภูมิลำเนา
กอดเขานั่งเหงาซึมเศร้ามีเงาร่วมห้อง
หันกลับมามองในห้องรอบรอบตัวเรา
ที่นอนหมอนข้างผ้าห่มผืนบางหมอนหนุนใบเก่า
เป็นเพื่อนเจ้าของห้องเช่า สาวคนเหงานอนพักเอาแรง
จากมาล่าฝัน สู้งานใช้แรงแลกเงิน
เนิ่นนานเหลือเกินชีวิตก็ยังซมซาน
ลมฝนพัดไหวหอบพาใจสาวคิดถึงบ้าน
อดทนเดินตามความฝันคอยวันคืนภูมิลำเนา
กอดเขานั่งเหงาซึมเศร้ามีเงาร่วมห้อง
หันกลับมามองในห้องรอบรอบตัวเรา
ที่นอนหมอนข้างผ้าห่มผืนบางหมอนหนุนใบเก่า
เป็นเพื่อนเจ้าของห้องเช่า สาวคนเหงานอนพักเอาแรง
