ผนังฝั่งซ้าย เธอแปะป้ายให้กำลังใจ
มีข้อความผลักดันบอกให้ฉัน ต้องก้าวต่อไป ติดทับซ้อน มากมายจนมันเริ่มจะหนา
ผนังฝั่งขวา มีถ้อยคำส่งเสริมความกล้า
คอยย้ำเตือนว่าฉันจะต้องดี กว่าที่ผ่านมา ที่ข้างฝา สะสมจนล้นไม่มีช่องไฟ
* ไม่มีสักคำถามใดไถ่ถาม ไม่มีสักคนฝากความห่วงใย
มีแต่แรงบันดาลใจ ที่มากเกินไปตรงนี้
** ฉันจะต้องดีอีกแค่ไหน และฉันต้องดีกว่านี้เพื่อใคร
ถ้าฉันพอใจเพียงเท่านี้ จะผิดไหม ถ้าก้าวต่อไปมันยิ่งทรมาน
เธออยากให้ฉันดีกว่านี้ มันคือสิ่งดีที่ฉันไม่ได้ต้องการ
ขอเพียงสักที่ให้ฉันหายใจ เพื่อตัวเอง จะพอมีใครเข้าใจฉันบ้าง
เพดานที่สูง ดูเตี้ยลงเพราะความคาดหวัง
คราบน้ำตาที่พื้นยังคงขัง ฉันอยู่ตรงนั้น อยู่ในห้องแห่งฝันที่เธอสร้างเอาไว้
( * , ** )
ได้โปรดอย่าทำให้ความหวังดี มันกลายเป็นเครื่องทรมาน
ได้โปรดอย่าบอกให้ฉันดีกว่านี้ โลกนี้ไม่ได้ทำงานแบบนั้น
( ** )
ให้ฉันได้ออกจากห้อนี้ไป เพื่อหายใจ ชีวิตของฉันให้ฉันไใช้บ้าง
