เนื้อเพลง บ่จองเวรจองกรรม ไพบูลย์ แสงเดือน
คือฝนตกลงกลางลำห้วย ใจให้ไปเบิ่ดหน่วยบ่มีค่า คือจั่งไก่ได้พลอยบ่รักษา บ่เห็นค่าจำต้องลาจากจร
ฮักเจ้าหลายแพงกว่าหน่วยตา เจ้ายังว่าบ่ดีบ่คู่ควร
สิบฟ้าเปลี่ยนลมฮักบ่แล่นหวน เบิ่ดแฮงซ้วนแล้วสิบ่ฝืน ลื่นความหัวใจ
* ลืม สิลบ สิเลือน สิลา สิไลลืม ยอมให้เจ้าไปกอดใจดวงอื่นบ่รั้งบ่ฝืน บ่ขอเจ็บไปกว่านี้
** ลาแล้วสิหลบลี้ หล่อยหนีผู้ไลลืม ลอดป่องอื่นลืมล่องลอยหาย
จบจากเจือ จดจื่อ จดจำ เจ็บใจ เจ้ามีผู้ใหม่เฮ็ดให้หัวใจมันแตกสลาย
พอแล้วบ่พบพ้อ เพียงพอแล้วน้ำตา ซั่วซ่ำหมาซ่างเซาฮักได้
ปานบ่เคยฮัก เฮ็ดกันคักน้อแฟนอ้าย ไปสาไปปลดปล่อยผู้แก้มป่ายล่าย บ่จองเวรจองกรรม
( * , ** )
ไปสาไปปลดปล่อยผู้แก้มป่ายล่าย บ่จองเวร จองกรรม
