ผมคิดถึงเธอชิบหายแล้ว คิดถึงเธอแทบตายแล้ว ปากบอกว่าไม่คิดอะไร แต่ใจข้างในไม่ไหวแล้ว
เก็บอาการไม่ไหว โทรไปก็ไม่ได้ ไม่รู้ต้องทำยังไง ยังอยู่คนเดียวไม่ได้สักที
ผมแม่งคิดถึงเธอชิบหาย กลั้นน้ำตาไม่ไหว ย้อนกลับไปดูรูปเก่าๆ ที่เราจับมือกันไว้
คิดถึงตอนนั้นตอนเรายังรักกันดี เพิ่งเข้าใจวันที่ไม่มีเธอ เพิ่งรู้ว่าอยู่คนเดียวไม่ดีเลย
เพิ่งรู้ว่าอยู่คนเดียวไม่ดี คนมันยังไม่ชิน ยังปรับตัวไม่ได้
ก็คนมันเคยได้ใกล้ชิด ผมก็เลยไม่คิด ว่าอยู่คนเดียวไม่ไหว
เปิดฟังเพลงเดิมๆแล้วคิดถึงเธอชิบหาย midnight ยาวนานกว่าที่เคยคิดไว้
จากเพลงรักกลายมาเป็นพิษร้าย ชิบหาย ตอนนี้เธอไปอยู่ที่ไหน
shit เธอจะฟังเพลงนี้มั้ย ตอนที่ผมเพ้อรำพัน เธอจะฝันกลางวันถึงผู้ชายคนนี้มั้ย
ความคิดถึงที่ผมส่งทิ้งไว้ ทิ้งท้าย ว่าขอโทษเรื่องที่ผมผิดไป
baby ผมยังพอจะมีสิทธิ์มั้ย ถ้าขอให้เธอกลับมาอีกครั้งนึง
ตอนนั้นน่ะ ปากเคยบอกว่าไม่เป็นไร แต่ใจเพิ่งรู้ว่าอยู่ไม่ได้ ผมเพิ่งได้เข้าใจ ก็ตอนเธอไปว่ารักแค่ไหน
พอไม่มีเธอเหมือนผมจะตาย โลกของผมกำลังสลาย ผมเหลือแต่คำโง่ๆออกมาระบาย
( * )
คิดถึงเธอชิบหาย แม้จะสายไปแล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้าย ตอนที่บอกเธอไปก็ยังไม่เห็นวี่แวว
ทำอะไรเอาไว้ฉันเองก็รู้ตัวดี แต่ว่าต่อจากนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว
คิดว่าโสดแล้วจะโชคดี แต่ชีวิตตอนที่มีเธอมันโคตรจะดีกว่า
มีพบต้องมีจาก ฉันเข้าใจก็เราคบตั้งปีกว่า
การกระทำที่มันโคตรจะปีศาจ อยากโทรไปหาแต่เธอคงไม่รับสาย
หรือว่ารักของเราตอนนี้ มันจะไม่มีความหมายอะไรแล้ว ได้แต่นอนกอดหมอน คิดถึงเธอชิบหาย
