ถ้ารักมันดีทำไมต้องมีคำว่าลา ความรักดี ๆ ทำไมเธอยอมให้ใครเข้ามาตีราคา
เธอบอกให้รอไอ้ฉันก็รอเธอจนล้า ฉันเลยได้เพียงพรรณนา ฉันเลยได้เพียงพรรณนา
( * )
** ดึก ๆ ป่านนี้ฉันแค่อยากรู้เธอทำไร ถ้าฉันไม่ดีแล้วเธออยากมีกันอยู่ไหม
ท้องฟ้าไม่ดีพรุ่งนี้ค่อยเจอกันวันใหม่ วันนี้มันคงไม่เป็นไร วันนี้มันคงไม่เป็นไร
แม้ว่าเรื่องเราจบไปแล้ว แต่ยังไม่ลืมคำสัญญาที่เราเคยคุยกันไว้
ร้องไห้ซ้ำ ๆ เพราะฉันต้องทนกับโลกที่เเสนว่างเปล่า ไม่มีเธอมาคอยว่ากล่าว ยังเก็บไว้ในทุกเรื่องราว
แต่เธอก็ดีที่สุดแล้ว ฉันต้องทำอย่างไร มีภาพเรื่องราวที่ฝังข้างใน อยากกอดเธอไว้ให้นาน ๆ
วันไหนหากเจอใครที่ดีกว่าฉัน ก็ขอให้เขาดูเเลให้ดี ส่วนฉันนั้นรอให้เธอกลับมาเริ่มใหม่
( * , ** )
ฉันเป็นผู้ชายที่ไม่มีคำหวาน แต่ฉันรักเธอโดยไม่มีคำถาม
ทุกวันนี้ฉันเองก็ยังฝัน คิดถึงหน้าเธอแล้วนึกถึงภาพความหลัง
เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยชอบพูด ฉันเรียกเธออ้วนแต่ความจริงเธอซ่อนรูป
ขอโทษที ที่ฉันเคยนอกลู่ ไม่มีใครเทียบเธอเธอไม่จำเป็นต้องสู้
ขอโอกาสเธอได้โปรดปราณี อยากให้เธอกลับมาในค่ำคืนราตรี
ฉันมันยังฝันคิดถึงเธอบางที ไม่อยากปล่อยเธอไป แต่ต้องยอมรับความจริง
ลบเธอไม่ยากแต่ไม่กล้าที่จะลบ กว่าจะได้เจอกันมันก็ยากที่จะคบ
วันและเวลามันค่อนข้างจะกระทบ คิดถึงวันที่เคยวาดแต่ก็ยากที่จะวก
ฉันก็เพ้อจนหัวใจหมองหม่น แล้วตอนนี้เธอดันเป็นคนของใคร
ความรักมันเริ่มจากคนสองคน แต่ทุกอย่างมันจะจบ ลงที่คนสองใจ
ฉันอธิษฐานให้ไปถึงจันทรา ขอให้เรา สองคน นั้นไม่มีวันลา
ฉันคงไม่หล่อ เหมือนกับอานันดา คือไม่อยากให้มันจบ ลงด้วยการอำลา
ที่เธอทิ้งกันไปหรือมีใครตรงนั้น ปากบอกไม่เป็นไร แต่ว่าใจคงช้ำ
ฉันคงไม่ดีเท่าคนนั้น ได้แต่ภาวนาไปกับไฟบนฟ้า
ฉันก็รู้ตัวดีว่าจะต้องเดินต่อไป ฉันไม่สนใจใครตั้งแต่เธอออกไป
ต่อจากนี้ไม่มีเธอส่องไฟ เธอมีผลต่อใจแล้วฉันจะไปกอดใคร ได้แค่ระบายออกไมค์
( * , ** )
