โลกหมุนเคว้งคว้าง วันนี้มันเพี้ยนไป
ทุกอย่างดูแปลก ไม่เป็นดั่งใจ
พยายามแค่ไหน ก็ไม่สำเร็จซักที
แต่ยังต้องหายใจ ทั้งที่อยากจะหนี
โอ ชีวิตช่างวุ่นวาย
บางทีก็ขำ บางทีก็เซ็ง
ล้มแล้วลุกอีก
เจ็บแล้วเจ็บอีก
แต่ก็ยังต้องเดินต่อไป
ก็ไม่รู้ทำไม
ความรักก็แปลก (ยังไงซิ) เหมือนจับปลาไหลทาวาสลีน (อู้หูว ลื่น ๆ เลย)
ยิ่งคิดจะรัก ยิ่งมันลื่น ลื่นหนี (ไม่ขนาดนั้นม้าง)
หัวใจเจ็บช้ำ เหมือนโดนรถสิบล้อทับ ทับ (โอ๊ย โอ๊ย)
แต่ก็ยังต้องฝืนยิ้ม ทั้งที่อยาก จะสาปแช่งชะตา
โอ ชีวิตช่างวุ่นวาย
บางทีก็ขำ บางทีก็เซ็ง
ล้มแล้วลุกอีก
เจ็บแล้วเจ็บอีก
แต่ก็ยังต้องเดินต่อไป
ก็ไม่รู้ทำไม
บางวันก็แย่ (บางวันไม่แย่) บางวันก็แย่กว่า (บางวันไม่แย่กว่าหรอก)
แต่เราก็ยังอยู่ ไม่รู้ทำไม
ชีวิตคือละคร เราคือตัวตลก
เต้นไปตามจังหวะประหลาด ของจักรวาล
โอ ชีวิตช่างวุ่นวาย
บางทีก็ขำ บางทีก็เซ็ง
ล้มแล้วลุกอีก เจ็บแล้วเจ็บอีก
แต่ก็ยังต้องเดินต่อไป ก็ไม่รู้ทำไม
บางวันก็แย่ (อื้ม) บางวันก็แย่กว่า (น่าจะแย่จริง)
แต่เราก็ยังอยู่ ไม่รู้ทำไม (เฮ้อ..)
