หลง หลงอยู่ท่ามกลางพายุกระหน่ำ
ซ้ำ เติมให้หัวใจต้องจำ
ว่าชีวิตยิ่งผ่านยิ่งพ้น ยิ่งต้องช้ำต้องเจออะไร
วันที่โหดร้าย และฉันก็ไม่มีใคร
วันพรุ่งนี้ยังอยู่ ใครจะรู้ ว่ามันเหน็บหนาวสักเท่าไหร่
ทางที่ฉันนั้นฝันยืนยันจะไป แม้ไกลซะจนสุดใจ ยาวไกล สักเท่าไร ฉันยังต้องไปต่อ
ให้น้ำตาที่ไหลมันคอยปลอบใจ และวันที่เคยผิดหวัง มันจะยังเป็นเพื่อนคอยร่วมทาง
ไม่มีใครรู้ ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง แต่ทุกทุกสิ่งนั้นผันตามคืนและวัน หมุนไปเป็นธรรมดา
แม้จะเหน็บและหนาว ฉันจะเดินก้าวไป
ทุกข์ ทมระบมใจข้างในแค่ไหน
ท้อ มากสักเท่าไรต้องยืนให้อยู่
ก็เพราะชีวิตต้องผ่านต้องพ้น ยังต้องอดทนกับคำของใคร
ที่คอยทำร้าย แค่ไม่ต้องสนใจ
รอยบาดแผลยังอยู่ ไม่มีใครรู้ ว่ามันเจ็บช้ำสักเท่าไหร่
ทางที่ฉันนั้นฝันยืนยันจะไป แม้ไกลซะจนสุดใจ ยาวไกล สักเท่าไร ฉันยังต้องไปต่อ
ให้น้ำตาที่ไหลมันคอยปลอบใจ และวันที่เคยผิดหวัง มันจะยังเป็นเพื่อนคอยร่วมทาง
ไม่มีใครรู้ ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง แต่ทุกทุกสิ่งนั้นผันตามคืนและวัน หมุนไปเป็นธรรมดา
แม้จะเหน็บและหนาว ฉันจะเดินก้าวไป
ไม่มีใครรู้ ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง แต่ทุกทุกสิ่งนั้นผันตามคืนและวัน หมุนไปเป็นธรรมดา
ทรมานแค่ไหน ฉันจะเดินต่อไป
