บุญบ่พอ สายแนนบ่เถิง
ฮักเจ้าเกินเคิ่ง กะแพ้เพิ่นคือเก่า
ความฮักที่ก่อ กะคงสิบ่ม้มเขา
พ่อแม่เจ้าเพิ่นจับเฮาแยกกัน
บุญผลาให้มาส่ำนี้ เฮาบ่มีสิทได้ฮ่วมฝัน
ถนนทุกสายที่เคยหย่างนำกัน สุดท้ายนั้นแค่มาส่งทาง
*คนฮักกัน ฝันจนว่าไกล
จิตใจเฮ็ดด้วยอีหหยังน้อฟ้า
ชาตินี้ฮักเฮาเบิดปัญญา ฟ้าบ่ยู้ใส่กัน
**กะแล้วแต่ฟ้าเพิ่นปั้นแต่งมาเนาะ
ให้ได้พบพ้อแต่บ่ได้เคียงข้างกัน
แม่นบุญบ่พอหรือย้อนลิขิตสวรรค์
คือให้ฮ่วมฝันกันมาตั้งไกล
คั่นซาติหน้าแม่นให้สายแนนจ่องกัน
ให้ฮักเฮามั่นจนได้เป็นสายแนนใจ
ให้กอดเขาสา ชาตินี้บุญเฮาบ่หลาย
สะใจแล้วบ่น้อฟ้า
