เนื้อเพลง คึดฮอดผู้เฒ่า ดุ่ย เชียงรัมย์
ยามลมหนาวต้องซูนกายหนาวสั่น
คึดฮอดคืนอิพ่อพานั่งผิงไฟ
แต่กี้แต่ก่อนอิแม่ยังอยู่ข้างกาย
จากเซ่าจนสายจั่งหาข้าวงายสู่ลูกกิน
เวลาผันไปหลายแนวกะผันเปลี่ยน
ซ่องซานบ้านเฮือนกะเปลี่ยนไปตามกาล
ผู้เฒ่าผู้แก่ค่อยหายจากลูกหลาน
บ่ยั่งยืมนานตามกฎของกาลเวลา
เจ้าได้ยินบ่อิพ่ออิแม่ข่อยเอ๋ย
กายมื้อผ่านเลยยังคึดฮอดอยู่คือเก่า
ฮูปเจ้าข้างฝาบูชาสุแลงเซ่า
ลมต้องยามหนาวคึดฮอดสองเฒ่าแท้เด้
ยามลมหนาวต้องซูนกายหนาวสั่น
คึดฮอดคืนอิพ่อพานั่งผิงไฟ
แต่กี้แต่ก่อนอิแม่ยังอยู่ข้างกาย
จากเซ่าจนสายจั่งหาข้าวงายสู่ลูกกิน
เวลาผันไปหลายแนวกะผันเปลี่ยน
ซ่องซานบ้านเฮือนกะเปลี่ยนไปตามกาล
ผู้เฒ่าผู้แก่ค่อยหายจากลูกหลาน
บ่ยั่งยืมนานตามกฎของกาลเวลา
เจ้าได้ยินบ่อิพ่ออิแม่ข่อยเอ๋ย
กายมื้อผ่านเลยยังคึดฮอดอยู่คือเก่า
ฮูปเจ้าข้างฝาบูชาสุแลงเซ่า
ลมต้องยามหนาวคึดฮอดสองเฒ่าแท้เด้
เจ้าได้ยินบ่อิพ่ออิแม่ข่อยเอ๋ย
กายมื้อผ่านเลยยังคึดฮอดอยู่คือเก่า
ฮูปเจ้าข้างฝาบูชาสุแลงเซ่า
ลมต้องยามหนาวคึดฮอดสองเฒ่าแท้เด้
ลมต้องยามหนาวคึดฮอดสองเฒ่าแท้เด้
