เช้าแล้ว ฉันยังติดอยู่กับฝัน เมื่อคืน เช้าแล้ว ชีวิตจะเป็นเช่นไรก็ต้องฝืน
ฉันยิ้มให้กับตัวเอง เปิดเพลงที่ฉันแต่ง แล้วฟังเอง
ฉันร้องไห้กับตัวเอง เพราะฉันเหลือแค่ตัวฉันเอง แค่ตัวฉันเอง
พรุ่งนี้ ที่ฉันนั้นเคยวาดไว้ มันหายไป พรุ่งนี้ ชีวิตจะเป็นเช่นไร เมื่อไม่มีเธอ
ฉันเหมือนคนหลงทาง อ้างว้างท่ามกลาง ผู้คนมากมายรอบกาย
ฉันมีแต่คำถาม กับเรื่องราวที่มันหายไป ฉันเหลือแค่ตัวฉัน
* ฉันที่มันอ้างว้างที่สุดในจักรวาล ฉันไม่อาจรั้งเธอให้อยู่กับฉันนานๆ
แต่เธอคือความทรงจำสุดท้ายไปตลอดกาล
ฉัน ฉันที่คอยโหยหาเธออยู่ตลอดเวลา ฉันจะยังรักเธอคนนี้ไปตลอดกาล
แม้เธอไม่อยู่ แค่อยากให้เธอได้รู้ ว่าฉัน จะรักเธอ จนสุดท้ายของชีวิตฉัน
