เนื้อเพลง เครื่องจักรน้อยๆ อำพล ลำพูน
อ่อนเพลียจนสิ้นแรงจึงได้นอน
อ้อนวอนเขาก็คงไม่ฟัง
ตื่นมาทำงานจนหมดแรงไปทุกครั้ง
วันละมื้อหรือก็ยังน้อยเกินไป
เด็กเอยยังไม่ทันจะเติบโต
อดโซและทรุดโทรมทั่วกาย
เด็กตาดำดำทนตรากตรำจนเหลือหลาย
อนาคตที่ยังไกลสูญสิ้นไปแค่นั้น
นอนก่ายกันตามพื้นเกลื่อน
เป็นเหมือนเครื่องจักรใช้งาน
เครื่องจักรน้อยน้อยหมดกำลังสังขาร
ทำการงานหนักเกิน
ไหว้วอนให้สังคมช่วยจัดวาง
เบิกทางและช่วยพาก้าวเดิน
หากทำได้จริงโลกก็คงสรรเสริญ
เจ้าตัวน้อยที่คนเมินพร้อมจะเดินต่อไป
หากทำได้จริงโลกก็คงสรรเสริญ
เจ้าตัวน้อยที่คนเมินพร้อมจะเดินต่อไป
