เมื่อแดนดินแม่กันดาร
จิตวิญญาณของก๋งล่องลอย
เก็บเสื่อหมอนของใช้นิดหน่อย
เจ้านกน้อยโผบินจากรัง
ฝ่าคลื่นลม ภูเขา ทะเล
ชิ้นสำเภาที่ใกล้จะพัง
สร้างชีวิตใหม่โพ้นฟากฝั่ง
คือความหวังของจีนสยาม
เช้าจรดเย็น หนักเข็ญเท่าใด
ขอข้าวเพียงหนึ่งชาม
ข้าวและน้ำที่กินทุกคำ
จดจำสำนึกคุณ
หลากธรรมเนียมหลายที่มา
กี่ภาษาเชื้อชาติใด ๆ
ฟากฝั่งฝายังผืนดินไทย
ย่อมเป็นไทย ผองไทยทั้งสิ้น
เกิดจากแดนแคว้นเมืองไกล
หากวันใดไร้สิ้นชีวัน
อยากฝากกายวิหคพลัดถิ่น
ใต้แผ่นดิน บ้านเมืองเห่งนี้
ทุกชีวิตทำมาหากิน
บนแผ่นดินสยาม
ข้าวและน้ำที่กินทุกคำ
จดจำสำนึกคุณ
หลากธรรมเนียมหลายที่มา
กี่ภาษาเชื้อชาติใด ๆ
ฟากฝั่งฝายังผืนดินไทย
ย่อมเป็นไทย ผองไทยทั้งสิ้น
เกิดจากแดนแคว้นเมืองไทย
หากวันใดไร้สิ้นชีวิน
อยากฝากกายวิหคพลัดถิ่น
ใต้แผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวฯ
จดจำสำนึกคุณ
