ดวงเอ๋ยดวงจะต๋า คงปาเฮาไปบ่ถึง ยังหวนกึ๊ด และคำนึงถึงตั๋ว
ทุกคราตี้เฮาได้พานพบ สบต๋าอย่างคนตี้เกยคุ้น ถึงคนตี้เกยได้ฮัก เมื่อครั้งวันวานยังฝังลึกในใจ๋
เดือนแก้วเจ้าเอ๋ยตี้เกยได้เคียง บ่มีไผเทียมเจ้างามวิไล เป๋นหยังดวงใจ จะใดเจ้าดูหม่นหมอง
แม้ในจ้าดนี้บ่ได้คู่ครอง จำใจจากจรซ่อนกลิ่นละไม อบอวลกรุ่นไอฮักข้าซ่อนไว้แสนเมินสืบไป๋
หอมขื่นผกาจวนหื้อติดต๋า ผวาดวงใจ๋ไหวหวั่น
เมื่อใดตี้เฮาใกล้กั๋น หั๋วใจ๋ก่ฮ่ำไห้ทรมาน
บ่อาจยื้อคว้าครองเจ้าดวงใจ๋ ปล่อยไปหื้อเป๋นแค่ภาพฝัน
ระทมต้องทนโศกศัลย์ฝืนจำจากตั๋วไป
ผ่อลงมาจากมุมตี่มืดมิด ผ่านตึงภพตึงปิ๊ดไร้ทิศทาง
จะหมื่นปี๋ฮาก่จะตวยตาม เป็นหยั่งด้ายถักตอปันห่มก๋าย
หื้อดวงใจ๋ หื้อชีวา แป๋งกายา เปื้อได้ครอง แม้คิงบ่เกยผ่อเหลียวมอง
หอมขื่นผกาจวนหื้อติดต๋า ผวาดวงใจ๋ไหวหวั่น
เมื่อใดตี้เฮาใกล้กั๋น หั๋วใจ๋ก่ฮ่ำไห้ทรมาน
บ่อาจยื้อคว้าครองเจ้าดวงใจ๋ ปล่อยไปหื้อเป๋นแค่ภาพฝัน
ระทมต้องทนโศกศัลย์ฝืนจำจากตั๋วไป
ติงติงสรณายะกันติง กูจะสิง กูจะสู่ จงมาอยู่กับกู
ติงติงสรณายะกันติง กูจะสิง กูจะสู่ จงมาอยู่กับกู
ติงติงสรณายะกันติง กูจะสิง กูจะสู่ จงมาอยู่กับกู
ติงติงสรณายะกันติง กูจะสิง กูจะสู่ จงมาอยู่กับกู
จ๊ะต๋าปาเฮามาถึงสิ้นฮัก
