ฉันมีความสุข เต็มเปี้ยมหัวใจ เมื่อมีความรัก เหมือนบนโลกนี้ ไม่มีสิ่งไหนใจให้ปรารถนา
ภาวนาให้เธอ ได้อยู่ข้างฉันซบอิงเคียงกาย สิ่งอื่นสิ่งใดไม่มีความหมาย ขอเพียงแค่เธอ
* เจ้าดวงใจเอ๋ยมีรัก เบิกบานแสนมีความสุข เมื่ออวสานจมทุกข์ แสบทรวงเพราะยืมรักมา
หลั่งรินหยดน้ำความเศร้า เมื่อเขาพรากเธอลับตา ส่งเธอตรงนี้ ให้เขารักเธอได้มากกว่าฉัน
** คงถึงเวลาที่ต้องคืนรักเช่า มอบคืนใจเธอให้ไปกับเขา
รักที่หยิบยืมไม่ใช่ของเรา เมื่อคราคืนเขาเลยต้องเศร้าอุรา
เข็มนาฬิกาหมุนวนเรื่อยไป แต่เรากลับวนหมุนทวนกลับมา
ทุ่มเททั้งใจได้เพียงน้ำตา รักที่ยืมมา ถึงคราต้องคืนเขาไป
ที่ใดมีรัก เขาว่าตรงนั้นมีทุกข์ จงสดับไว้ ทำความเข้าใจให้สุด
ในยามมีรัก ดวงใจสมัครพันผูก เมื่อครั้งรักหลุด ใจมนุษย์สุดอาวร
ดวงจิตดวงใจ ใยเล่าเฝ้าพิสมัย แม่นยามห่างไกล เฝ้าอลัยไม่ถ่ายถอน
ถึงยามนิทรา จิตใจผวาไม่หลับนอน น้ำตาไหลนอง พิษรักสนองใจ
( * , ** )
เจ้าสัตตานังโศกเศร้าโศกา แสนเวทนาไม่เคยเข้าใจ คือสัจจะธรรมที่มีมานานตั้งแต่ปางไหน
เพียงแค่ได้รู้ ไม่เคยเข้าใจ ทำไมตัวเราต้องเศร้าเรื่อยไป จมอยู่กับรักเป็นบ่วงมัดใจ เจ็บอยู่อย่างนี้
