วาจาฉันไม่เป็นรองใคร นัยน์ตาฉันไม่กลัวอะไร เก่งจากไหนก็เข้ามา
ลีลาฉันไม่แพ้ผู้ใด คารมดีซะจนมั่นใจ ไม่เคยต้องกังวล
* แต่แล้ว ฉันที่เคยเก่งกลับต้องแพ้ไป ไม่เป็นตัวเอง เมื่อเจอหน้าเธอ
สายตาที่เฉียบคมกลับเริ่มเบลอ มันเป็นอะไรล่ะทีนี้
** แค่เธอทัก ใจเหมือนจะหยุดชะงักไป พูดไม่ออกเลยได้ไง อาการชักไม่ดีขึ้นมา
จะไปซ้าย แต่ขาขยับไปขวา เมื่อเช้าทักเธอว่าฝันดี ระบบฉันรวน รบกวนช่วยซ่อมที
คนเก่งที่ไม่เป็นรองใคร คนเดิมที่ไม่กลัวอะไร กลับหวั่นไหวไปเพราะเธอ
ละเมอ ไม่ได้กินได้นอน มันแปลกไปทั้งที่เมื่อก่อน ไม่เคยต้องกังวล
( * , ** )
มันเป็นอะไรล่ะทีนี้
