เจ้าจากไกล ไปตั้งนาน หลงรอวัน คอยเจ้านั้นคืนทุ่ง
หลงเพลินเมืองกรุง หลงความรุ่งเรือง เมืองฟ้าอำไพ ไปหลงสิ่งยวนเย้า
ลืมรักเก่าเอาไว้ ทิ้งนาทิ้งไร่ หนีไกลไม่ย้อนรอย ลืมหนุ่มน้อยชาวนา
เคยจับเคียว เกี่ยวคู่กัน น้องลืมวัน เคยสุขสันต์เริงร่า
ถึงคราวมีงาน สงกรานต์บ้านเรา เคยชื่นอุรา เคยตักบาตร่วมขัน
เคียงคู่กันมา สงกรานต์เดือนห้า ขวัญตาอยู่ไหนกัน คงสงสุขสันต์ในกรุงไกล
คอยเจ้าเยือน เดือนสิบสอง น้ำเหนืนอง ท่วมทั่วท้องนาไร่
เหลียวดูนงเยาว์ ไร่เงายอดหญิง ก็ยิ่งอาลัย เคยร่วมปล่อยกระทง
ลงน้ำร่วมเสี่ยงทาย สองเราเคย|ให้ สัญญาว่ารักกัน เป็นมิ่งขวัญดวงใจ
ลืมเจ้าลืม ความหลัง ครั้งเริงรื่น วันขึ้นปีใหม่
เย้ายวนกัน ของขวัญให้มา คือผ้าสีไพร พร้อมภาพ ส.ค.ส.
มองเห็นก็ใจหาย เหมือนดังจะให้ ไว้รองหยาดน้ำตา เป็นผ้าซับน้ำตาเรา
