ทบทวน เรื่องราว ที่ผ่านเข้ามาอีกครั้ง
ให้สายลม ช่วยพัดพา เอาความเสียใจออกไปจากฉัน
แม้ว่าน้ำตา ยังคงรินหลั่งไหล ทุกความความเสียใจ ฉันไม่อาจรับได้อีก
ทุกรอยน้ำตา คอยกอดตัวฉันเองทุกที
* ฉันเกลียดทุกความเสียใจ ฉันเกลียดทุกรอยน้ำตา
ฉันเกลียดความผิดหวังที่เข้ามา ฉันเกลียดทุกลมหายใจ
ฉันเกลียดที่มีชีวิตอยู่ ฉันเกลียดที่ต้องรู้ว่าโลกเป็นเช่นไร
ฉันเกลียดตัวฉันเองกว่าใคร แค่อยากหายไปจากตรงนี้
( * )
ฉันคงทนอีกม่ไหว ขอพอเสียที อยู่ตรงนี้ต่อไปก็คงจะบอบช้ำ
ฉันคงรับอีกไม่ไหว ช่วยปล่อยฉันที โลกใบนี้มันช่างเลวร้ายเกินไป
ฉันอยู่ต่ออีกไม่ไหว ขอลาด้วย
