ก็ปกติฉันก็เป็นคนร่าเริง เป็นคนเพลิดเพลินไปวันวัน
จะถามอะไรก็ได้มัไม่ยากเกิน กับสิ่งที่เจอในทุกวัน
แต่เมื่อบางคน มาทักฉันก็เริ่มแปลก สถานการณ์เริ่มแบกไม่ไหว
* แค่ฉันนั้นเห็นเธอ ฉันก็ทำอะไรไม่ถูก ถ้าหากว่าเธอยังอยู่ตรงนี้
แค่ขออย่าเข้ามา หันกลับไปเธอไม่ต้องดู เธอเหมือนกำลังควบคุมความคิด
คงเป็นเวลา เพื่อเรียนรู้เรื่องบางอย่าง ของที่นั่งริมหน้าต่าง ของสองคน
แต่ฉันยังคงไม่พร้อม จะรับความรู้สึกไหว ช่วยพาออกไปสักทีได้ไหม
( * )
เพราะฉันยิ่งเห็นเธอ ฉันยิ่งทำอะไรไม่ถูก ถ้าหากว่าเธอยังอยู่ตรงนี้
ได้ไหมอย่าเข้ามา หันกลับไปเธอไม่ต้องดู เธอเหมือนกำลังควบคุมความคิด
