ฉันทำเพื่อเธอมานาน แต่ก็แพ้ให้เขาทุกที สละตัวตนที่มี เพื่อได้ใจเธอเป็นของฉัน
เมื่อเธอเลือกเขา ฉันโทษตัวเองอีกครั้ง ฉันเองที่ทำพัง ฉันเองไม่ดีพอ
เขาบอกว่าคนดี ทำก็อะไรจะได้ดี ปรากฎว่าบุญที่มี ไม่ได้ช่วยให้เธอรักฉัน
เพราะคนถูกรัก มักถูกเลือกตั้งแต่มองกัน เธอล็อคตำแหน่งนั้น ฉันคงแพ้ทุกทาง
* ฉันไม่ต้องการรางวัล ปลอบใจสำหรับคนแพ้ ถ้าผู้ชนะที่แท้ คือเขาที่ไม่ต้องลงแข่งขัน
เพราะที่หนึ่งในใจ เธอไม่เคยล็อคไว้ให้ฉัน เธอไม่เคยจะรักกัน เหมือนที่ฉันนั้นรักเธอ
ที่หนึ่งมันเป็นของเขา ที่สุดท้ายมันเป็นของฉัน ได้แต่ชนะรางวัล เพื่อนแท้เวลาเธอเหงา
เพราะตำแหน่งคนรัก ของเธอล็อคไว้ให้เขา คนคั่นเวลาอย่างเรา คงต้องแพ้เพราะแค่เธอล็อคมง
ฉันควรยอมรับแต่แรก ว่าเธอแทบไม่สนใจกัน เพราะเธอน่ะทำกับฉัน เหมือนฉันเป็นมนุษย์ล่องหน
ถ้าเธอเลือกเขา ฉันก็ต้องไร้ตัวตน ฉันเองที่ยอมทน ฉันเองไม่ยอมไป
พึ่งรู้ว่าพยายาม มากแค่ไหนก็ไร้ความหมาย ก็เพราะว่าตอนสุดท้าย เธอเลือกคนชนะคือเขา
มงกุฏคนพ่ายแพ้ คือรางวัลทึ่แท้ของเรา ผิดเองที่แข่งกับเขา ผิดที่เรารักเธอ
( * )
ตำแหน่งคนแพ้ คือรางวัลของคนแพ้ ชัยชนะที่แท้เป็นของเขาตลอดไป
แต่เธอ ให้ความหวังทำไม ถ้าเลือกเขาก็ไป
สุดท้าย ฉันก็คงต้องกลาย...... เป็นคนแพ้ เพราะแค่เธอล็อคมง
