ถูกเขาหลอก อีกแล้วหรือเรา เมื่อก่อนเขา ยังรักกันอยู่ดีๆ
บ่เคยคิดว่าเขาจะหลอกกินฟรี อิ่มแล้วหนี บ่เคยมีฮักจริง
ทิ้งให้เศร้าบ่เขาพระวิหาร สายลมผ่านปลอบใจคนถูทิ้ง
กอดสายลมห่มใจ บ่ให้ประวิง ลืมทุกสิ่งทิ้งลงผามออีแดง
ถืกเขาแย่งจนเบิ่ดแฮงเสียท่า ถืกเขาแย่งจนเบิ่ดแฮงเสียท่า ออกพรรษาผ่านพ้น สิหมายหมั้นแต่งดอง
บอกให้น้อง ให้น้อง มองพี่คนเดียว อย่าไปเหลียวชายใด ให้เบิงใจเด้อน้อง
น้ำตานองเมื่อได้มองเห็นเขากับอ้าย นัดกันไว้ได้มายืนเศร้าอยู่บนเขา
ผู้บ่าวเมืองศรีตั๋วเรา มันจบแล้วน้อผู้บ่าว อ้ายควงผู้สาว มาเย้ยสัมพันธ์
บองสรันเนียะ ใสบอกว่าฮักน้องจริงจัง คงเป็นดั่งคำลวงหลอกให้ฝัน
คันบ่ฮักกะให้อ้ายตัดสัมพันธ์ ต่อหน้าเขาพระวิหาร ช่วยเป็นพระยานในวันตัดใจ
กำไรได้ฮักมาวุ่น กำไรได้ฮักมาวุ่น ลงทุนเต็มร้อยศูนย์เปล่า ส่งเขาคืนคนฮักอ้าย คนพ่ายได้นั่งเหงา
ขอไปนอนบนเขาคอยเก้อ บ่อยากเจอแล้วคนคืออ้าย คนบ่จริงใจอย่ามาเว้า อย่ามาเว้า
