เธอรู้อะไรไหม นี่มันก็เที่ยงคืนแล้ว ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ ลำพังไม่มีวี่แวว
มีเพียงแค่แสงไฟ ปลอบใจฉัน
ฉันนั่งเปิดมือถือ บังเอิญแจ้งเตือนรูปเรา ปีนั้นในวันเสาร์ ที่เรามาที่นี่ด้วยกัน
แต่วันนี้เหลือเพียงฉัน กับแสงไฟ
ฉันเพิ่งรู้ ฉันเพิ่งรู้ ว่าในวันที่ไม่มีเรา เหมือนดอกไม้ ที่แห้งเฉา and i know no matter how
ยังไงเธอคงไม่กลับมา และมันคงต้องจบลง.. (แต่)
* ฉันยังคิดถึงเธออยู่.. I know that we have to go through
จะผ่านค่ำคืนนี้ ไปอย่างไร ข้างฉันไม่มีใคร แต่ข้างเธอนั้นมีเขาอยู่ใช่ไหม
ฉันยังคิดถึงเธออยู่.. Yeh i know that i should move on too
ฉันทำได้เพียงคิดถึงใช่ไหม แต่มันยาก เธอรู้ไหม ที่จะเลิกคิดถึง..เธอ
เธอรู้อะไรไหม ทุกครั้งที่ฉันขับรถและมีเธอปลอบใจ
เธอชอบเปิดเพลงที่เธอร้อง และเขียนทำนอง ยังจำได้ทุกคำ ที่เคยบอกกัน
วันนี้เหลือเพียงฉัน บนถนนเส้นเดิมนั้น
กลางวันฉันเหมือนไม่เป็นไร But every midnight... น้ำตาเอ่อ ภาพเธอกลับชัด (เพราะ)
( * )
( * )
วันหนึ่งฉันคงลืม เธอไป คงผ่านที่เก่า ได้ได้โดยไม่หวั่นไหว
แต่เที่ยงคืนนี้…ฉันขอได้ไหม ขอฉัน คิดถึง เธออีกสักครั้ง
วันหนึ่งฉันคงลืม เธอไป คงผ่านที่เก่า ได้ได้โดยไม่หวั่นไหว
แต่เที่ยงคืนนี้…ฉันขอได้ไหม ให้ฉัน คิดถึง เธออีกสักครั้ง
