ลมหายใจแผ่วลง อ่อนแรงล้า น้ำในตาเอ่อนองท่วมกลางใจ
แค่ลมพัดปลิวก็หวั่นไหว เก็บอาการ ไม่ให้ใครได้เห็น
ที่ตรงนี้เคยเป็นที่ฉันยืน แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นของเขา
ข้างกายฉันเหลือเพียงแต่ความว่างเปล่า ต้องนอนโอบกอดความเหงา เพียงลำพัง
• จะทำยังไง ก็หายใจอยู่ ต้องรับความจริงต่อไป
แต่ยิ่งได้เห็นเขาใกล้เธอทีไร ในใจก็คิด อยู่เสมอ
** ที่ตรงนั้น ที่เขายืน ก่อนหน้านี้เคยเป็นของฉัน ที่ตรงนั้น เคยมีฉันแนบอิงข้างใจ
แนบอิงซบลงข้างๆ กาย ได้รับไออุ่นด้วยรัก แต่วันนี้ไม่มี แต่วันนี้ไม่มี เธอเคียงข้างฉัน
จบกันแล้ววันนั้น จากกันแล้ววันนี้ ฉันขออยู่ตรงนี้ ตรงที่ไม่เหลือใคร นะเธอ
กอดนั้นที่ฉันเคยมีในวันนี้ไม่มีอีกแล้ว...
ที่ตรงนั้นที่ฉันเคยยืน ในวันนี้ มันไม่ใช่ที่ของฉัน
( * )
ที่ตรงนั้น ที่เขายืน ก่อนหน้านี้เคยเป็นของฉัน ที่ตรงนั้น เคยมีฉันแนบอิงข้างใจ
แนบอิงซบลงข้างๆ กาย ได้รับไออุ่นด้วยรัก แต่วันนี้ไม่มี แต่วันนี้ไม่มี เธอเคียงข้างฉัน
จบกันแล้ววันนั้น จากกันแล้ววันนี้ ฉันขออยู่ตรงนี้
