มองจักรวาลเล็ก ที่อากาศยานลับ พิงอยู่พนักของชานชลา เผื่อว่าเหงาแล้วเธอจะมา
วันที่ฟ้าไม่เป็นดั่งใจ โลกช่างใจร้าย เพียงเธอแค่โทร เธอแค่โทร~
หากว่าวันวานซึ้ง ไม่อาจจะคณาถึง โปรดปิดความลับของเราเบาๆ ใส่กระเป๋าเมื่อนึกขึ้นมา
เธอแค่โทรไม่ว่าสิ่งใด ฉันจะไปรับ เพียงเธอแค่โทร เธอแค่โทร จะออกไปหาเลยตอนนี้
ฉันเขียนเพลงบ่อยครั้งถึงสุดที่รัก ที่โทรมาหา ให้ไปรับได้ทุกเวลา กลับไปรังรักไร้จินตนา
ฉันเขียนเพลงบ่อยครั้งถึงสุดที่รัก ที่โทรมาหา ให้ไปรับได้ทุกเวลา กลับไปรังรักไร้จินตนา
ให้เราหยุดอยู่ในอวกาศห่างไกล ปราศจากหมู่คนที่เขาหลุดผ่านไป
ฉันเลยปักหมุดใจไม่รู้จะจับจุดใด พร้อมตั้งใจจะบริการให้ได้ระดับมหาดไทย
เพียงเธอโทรมาหา อยู่ไหน คิดถึง อยู่ไหม ใจมันลอย ไปใน ที่ที่ใดแล้วเธอ
( * )
จะออกไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะคว้าเธอมาครอง เข้าไปเสาะจุดหาในทุกๆชั้นฐานันดร
แค่ได้ยินเสียงที่เรียกร้องทางลำโพง จะบอกกลับข้างๆหูพี่คิดถึงหนูตามตำรา
เธอจะมีลมหนาวกอดเพราะเธอคือหนึ่งในล้านคน เธอเป็นไม้ดอกในค่ำคืนที่หมองหมอน
ผู้คนถกเถียงเรื่องความงามสตรี แต่ทั้งหมดก็ตัดจริง ไม่คิดไม่ฝันeverything ตรงปากหรือหน้าหนูแค่เราที่รู้ Mary jane
หลีกออกจากมนุษย์ที่วกวนกันเป็นหลูบ ฉันลุกลี้พูดไม่ถูกถ้าเราหนีไม่ได้เจอ
เพียงเธอโทรมาหา อยู่ไหน คิดถึง อยู่ไหม ใจมันลอย ไปใน ที่ที่ใดแล้วเธอ
