บินบ่สูงคือจั่งนกเจ่า เปรียบตัวเขาคือพญาอินทรี แต่โตอ้ายคือจั่งนกขุ่มหลี่ ซู้พี่กะเลยจรจากลา
* เข้าใจเจ้าอยู่ดอกเด้อนาง อ้ายซิบ่เหนี่ยวรั้งขวางทางให้เจ้าไป
ไปเจิดเซิ่นนำเขาให้สมใจ นกขุ่มน้อยมันสู้เขาบ่ได้ อ้ายเข้าใจสุอย่าง
** เปิดอาดหลาด นำเขาแล้วหนอซู้พี่ กางปีกบินเจ้ยเจิดหนี คือจั่งนกเจ่า
นกแตดแต้บินค่วมปลายไผ่ อ้ายนั่งฮ้องไห้คิดนำแต่เจ้า
บุญวาสนาเฮาบ่สมเขา วิมานฮักที่วาดไว้กับเจ้า ให้มันจบส่ำนี้ล่ะ
อัศจรรย์ใจฟ้า ตกลงมาท่วมท่ง คือจั่งน้ำตาอ้ายในตอนนี้
วาสนาของนกขุ่มหลี่ มันเตี้ยต่ำย่ำดิน
ฟังเสียงสายลมต้อง อดีตฮักเฮาสองคงจบสิ้น
เหลือใจหลายฮ้องไห้เกือกดิน พะนางน้องซางเฮ็ดได้ ลง
