ไม่มีปาฏิหาริย์กาลเวลากลืนกินหัวใจคน ให้เราสับสนโลกใจร้ายหรือว่าโลกสวย
มันก็เจ็บซ้ำๆ เธอก็ทำแต่เรื่องเฮงซวย ฉันเหมือนคนป่วย ต้องรักษาไม่ให้ใจสลาย
มองดูภาพเดิมๆ มันเริ่มจางไป เหมือนลมพัดใจไม่สมกับทุ่มเท
กี่ครั้งที่อดทน เธอนั้นยังเกเร ฉันเหมือนคนโซเซ ล่องลอยเหมือนว่าวในเสียงเพลง
* เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย จบแล้วแยกกันไป เบื่อคนใจร้ายฉันจะไปเอง
เจ็บแล้วจำคือคน อย่าอยู่แล้วทนวังเวง ชีวิตฉันมีสิทธิ์เลือก เมื่อเธอไม่รักฉันจะไปเอง
ต้องถอยออกมา
ขอชีวิตฉันคืนให้ตื่นจากฝันร้าย ขอนอนกอดใจกอดหมอนหยุดน้ำตา
หยุดความเชื่อใจ พอแล้วความศรัทธา หยุดเสียเวลา ตัดบัวอย่าเหลือเยื่อใย
เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย จบแล้วแยกกันไป เบื่อคนใจร้ายฉันจะไปเอง
เจ็บแล้วจำคือคน อย่าอยู่แล้วทนวังเวง ชีวิตฉันมีสิทธิ์เลือก เมื่อเธอไม่รักฉันจะไปเอง
( * )
ชีวิตฉันมีสิทธิ์เลือก เมื่อเธอไม่รักฉันจะไปเอง ต้องถอยออกมา
