เริ่มสงสัยตัวเองว่ามันยังไงกันน้อ รักกับใครต่อใครก็ต้องช้ำใจตลอด
หรืออาจเป็นเพราะฉันนั้นมันยังดีไม่พอ แล้วมันต้องดีอีกสักแค่ไหน เท่าไหร่มีใครบ้างไหมช่วยบอก
ไม่ว่าสักกี่ครั้งก็ไม่เห็นมันจะดี เจอแต่ความขุ่นใจไม่เคยจะพอสักที
ฉันต้องทำยังไงมีใครช่วยบอกกันที มันคงไม่มีใช่มั้ยไอ้คำว่าใจแลกใจพูดเลยจริงๆ
ทุกความสัมพันธ์กลายเป็นฉันเองที่ผิด พอเริ่มผิดหวังมันก็เริ่มมีลิมิต
ใจมันบั่นทอนเริ่มน้อยลงทีละนิด เซฟโซนอยู่ไหนไม่มีไว้ให้สถิต
ไม่รู้จากนี้มันจะไหวหรือเปล่า ถ้าไม่ได้รักก็แค่พูดแค่กล่าว
อย่ามาทำดีเป็นบางครั้งบางคราว เธอรู้ไหมบางทีมันยากที่จะทำใจ
จากเคยสดใสตอนนี้ไฟเริ่มมอด รักมากแค่ไหนแต่ก็ไปไม่รอด
หรือเป็นเพราะฉันมันยังดีไม่พอ จมกับคำถามที่ไม่มีคำตอบ
ได้แค่เพียงสงสัย รักดีดีจะมีบ้างไหม คงต้องอยู่คนเดียวใช่ไหม ผิดหวังซ้ำๆเมื่อไหร่จะพอสักที
* รักที่แสนชื่นหวานที่เป็นดั่งดาบสองคม แรกเริ่มช่างสดใสกลับทำให้ใจมันมืดมน
มีแต่ช้ำตลอด ทำให้ตามันบอด ฟ้ากลั่นแกล้งกันอยู่รึไงทำไมช่วยบอกกันทีซิ
ความปวดร้าวข้างในก็มีแต่ใจที่รู้ดี แล้วอีกนานแค่ไหนถึงจะหมดไปสักที
ไม่มีใครที่ปลอบ แม้แต่คนที่กอด หรือว่าฉันคู่ควรกับการที่ต้องอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้
เริ่มจะตัดพ้อกับตัวเอง บอกความรู้สึกทั้งหมดนี้ลงในเพลง
I don’t won’t to be in pain อยู่ภายในใจมันช่างแสนอลเวง
มันจะมีใครสักคนไหม ที่เข้ามาทำให้ใจดวงนี้มันครื้นเครง ในโลกที่แสนวุ่นวายมันจะมีใครบ้างหนอ
หลายคนบอกเพลงที่ฉันเขียนมันช่างเศร้าAh ถ้าเทียบกับฉันในตอนนี้มันก็ยังไม่พอAh
ความเศร้าที่ระบายออกไป เธอยังจะรับฟังมันอยู่ใช่ไหม แล้วไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
แต่เธออย่าลืมคิดถึงกันบ้างก็พอ
วอนกับดวงพระจันทร์ให้ฉันมีรักที่มันสมหวังได้ไหม โอ้ได้โปรดสักทีให้ฉันได้พบได้เจอแต่คนจริงใจ
มีสักคนหรือเปล่า คนที่พร้อมเริ่มใหม่ ขอให้มีชีวิตที่ไม่เจ็บปวดสักวันจะได้หรือเปล่า
ใจที่มันร้อนรนต้องทุกข์ระทมกับความรู้สึกปวดร้าว ไม่ว่านานเท่าไหร่อยู่ภายในใจก็ยังคงแสนว่างเปล่า
เป็นแบบนี้ตลอด พอสักทีได้ป่าว ก็ขอให้มีชีวิตที่มันไม่ต้องเจ็บปวดอะไรทั้งนั้น
