เจ็ดโมงเช้า สตาร์ทรถ เวฟอีฮ้าง ท่อดังควันดำ
หาเซ็นเหล้าขาวกับยาสูบแมวดำ ร้านค้าปะจำ อยู่ข้างโรงเรียน
เห็นเจ้ายืนยิ้ม ถ่าฮับเด็กน้อย หน้าเกี้ยงปอยล่อย อยู่หน้าโรงเรียน
เบิ่งสภาพเจ้าของ ปานว่าหมาขี้เฮี้ยน ยังสิคิดใฝ่สูง ไปมักสาวครู คนงาม
* มือเจ้ามีไว้จับปากกา เป็นแม่พิมพ์ของชาติไทย
มืออ้ายจับแต่ผ้ากาดน้ำไก่ มันบ่เป็นก้าว บ่เป็นตา
เจ้าใส่ชุดกากี อ้ายใส่เสื้อปุ๋ย เกงยีนขาดขา มันต่างกันปานดินกับฟ้า บ่คู่ควรกัน
** ก็เลยต้องอกหัก ย้อนว่ามักสาวครู บุญบ่สมกะพอสิฮู้ ผลาบ่ยู้ ให้ได้บายแก้ม นวล นวล
แค่ผุบ่าวเหล้าขาว สิจีบสาวครู มันบ่คู่ควร อโวคาโด บ่สมบักผีผ่วน อ้ายมันบ่คู่ควรกับเจ้าดอกเด้อ
อโวคาโด บ่สมบักผีผ่วน อ้ายมันบ่คู่ควร..กับเจ้าดอกเด้อ
