แสงสีเมืองกรุงยังไงก็ไม่เหมือน แสงดาวแสงเดือนบนดอยแสนไกล
ได้ยินเสียงโทรศัพท์ คนที่ฉันอยากรับแทบขาดใจ จะตอบยังไง หล้าสบายดีกา
ก็มีแค่หน้าต่างไว้ส่องผ่อดาว กับฟูกเก่าๆเอาไว้หลับตา
ชีวิตในห้องมันแคบแต่ฝันนั้นใหญ่คับฟ้า ต้องตอบทั้งน้ำตา หล้าสบายดี
กึ๊ดเติงหาคนรอ กึ๊ดเติงหนอบ้านเฮา กำสอนของป้อแม่เฮาหล้าบ่เกยลืม
* อดเอาเด้อหล้า ไปตามหาฟ้าที่วาดไว้ จงสู้ต่อไปถึงเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทน
อดเอาเด้อหล้า ถึงแม้ว่าฟ้าจะมืดมน ต้องมีสักหนที่เป็นของเฮาในสักวัน
อดเอาเด้อหล้า ลา ล่า ลา หล้า อดเอาเด้อหล้า ลา ล้า ล่า ลา หล้า
ลมหนาวปัดหวนมายามเมื่อฟ้าพบค่ำ เกยกิ๋นข้าวลำลำกันพร้อมหน้าพร้อมตา
เจ้าไปอยู่เมืองฟ้าลูกหล้าจงอดกลั่น กำสอนป้อแม่นั้นเจ้ายึดมั่นหื้อดี
บ่ดีหลงกับแสงบ่ดีเมากับสี หื้อลูกหล้าเป๋นคนดีของป้อแม่เด้อ
ถ้าบ่ไหวก่อปิ๊กบ้านกิ๋นข้าวบ้านเด้อ ลูกหล้า
กึ๊ดเติงหาคนรอ กึ๊ดเติงหนอบ้านเฮา กำสอนของป้อแม่เฮาหล้าบ่เกยลืม
( * )
อดเอาเด้อหล้า ไปตามหาฟ้าที่วาดไว้ จงสู้ต่อไปถึงเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทน
อดเอาเด้อหล้า ถึงแม้ว่าฟ้าจะมืดมน ต้องมีสักหนที่เป็นของเฮาในสักวัน
** อดเอาเด้อหล้า ลา ล่า ลา หล้า อดเอาเด้อหล้า ลา ล้า ล่า ลา หล้า
( ** )
