"สาสมใจแล้วบ่ที่บทสุดท้ายต้องเป็นคนแพ้ เขานั้นฮอดบ่แคร์ ฮอดบ่เคยอยู่ในสายตา
คำว่าฮักที่เคยบอก เขาบ่เคยเว้าออกมา มีแต่เจ้าของนั้นหล่ะ ที่คิดไปไกล
เป็นเอาหลายเข้าไปส่องแบบเขาบ่ฮู้ จั่งได้น้ำตาขู ย้อนเขามีคู่ มีคนของใจ
เจ็บจนเว้าหยังบ่ออก ใจมันต้องแหลกสลาย เขาบ่ได้ฮัก บ่เคยมีใจ แค่เขาบ่เปิดโต
* สิโทษผู้ใด๋ (สิโทษผู้ใด๋) ต้องโทษหัวใจ (ต้องโทษหัวใจ ) มันดื้อมันรั้นที่ไปสำคัญโต
โอ้ ฮะ โอ ฮะ โอ้ ฮะโอ ได้ไห้จนตาโปกะถืกแล้ว
** บ่ต้องฮ้องต้องแอ่วพอแล้วหัวใจบ่มักดี คนอื่นกะมีเป็นหยังคือบ่ไปฮัก
มั่นใจคักบ่เบิ่งเจ้าของ บ่ป่องบ่ฮู้จัก สุดท้ายกะได้สะมักน้ำตา
จบแบบนี้แล้วเป็นจั่งใด๋ สาสมใจแล้วไป่ น้ำตามันไหลกะสมควรแล้วหล่ะ
เพ้อว่าเขาสิฮักอิหลี มื้อนี้ได้ฮู้แล้วว่า เขามีเจ้าของแล้วที่ผ่านมา แค่เขาบ่ได้เปิดโต
( * , ** , ** )
เพ้อว่าเขาสิฮักอิหลี มื้อนี้ได้ฮู้แล้วว่า เขามีเจ้าของแล้วที่ผ่านมา แค่เขาบ่ได้เปิดโต
