หนังลุงโนราทำท่าเงียบเสียง เหลือเพียงสำเนียงขับบทเรียกหา
ดาราหน้าจอ แม่โสรยา น้องหายหน้าไปไหน
คนแก่แม่เฒ่าก็เฝ้ารอดู ท่ารำโฉมตรู แห่งโรงครูใหญ่
ไม่รู้บัดนี้น้องอยู่หนใด ไยไม่มีข่าวคราว
* บ้านเรา มันเหงาเหลือเกิน เมื่อน้อง ห่างเหินเดินไกล
พี่บ่าวก็เศร้าหัวใจ น้ำตาไหล รอน้องหวนคืน
** หลบมาต่ะ น้องเห้อหลบมาต่ะน้อง โนรายังข้อง หนังลุงเรียกหา
พ่อเฒ่า แม่เฒ่า ยังคร่าวหน้าโรงครูหมอ
หลบมาต่ะ สาวเจ้า หลบมาบ้านเรา พี่บ่าวคนเก่ายังคงเฝ้ารอ
ให้น้องหลบเมืองสะตอ มาเป็นโสรยาหน้าจอหนังลุงคนเดิม
( * , ** )
วอนลมรำพึงถึงน้องหลบมา ให้เสียงโนราพาน้องหวนคืน
เรื่องราวหนังลุงยังคงกล้ำกลืน อย่าเรื้อนหลงลืมหัวนอนบ้านเรา
โหมโรงคำรามเฝ้าถามถึงน้อง ขับเป็นบทกลอนอาวรณ์เปลี่ยวเหงา
ได้โปรดหลบมาแดนดินถิ่นเก่า ร่ายรำฉายเงาเถอะโสรยา
