พอกันทีกับโลกที่ซึมเศร้า โลกที่ทำให้เหงามันจับหัวใจทำไมไม่จาก
พอกันทีต้องรวบรวมความกล้า เก็บข้าวของแล้วหนีไป ให้ของดูต่างหน้าไว้แค่นิ้วกลาง
กับคนที่ชอบพอ พอแล้วถ้าเป็นยาพิษ ผิดใจแค่นิดเดียวเป็นเรื่องมีแต่ท็อกซิก
ปีศาจในคราบแฟนต้องระแวง ฉันขอสละแล้วสิทธิ์ และมันถึงเวลาที่ฉันต้องเดินทาง
* หลบไปอยู่ที่ไหนสักพักเพื่อไว้อาลัยให้รักเลวๆที่ร่ำลา หลบไปอยู่ที่ไหนไกลๆให้แกล้งลืมๆวันๆมีแต่น้ำตา
ไว้ทุกข์ให้รักที่เหนื่อยล้า พาตัวไปพื้นที่ปลอดภัย ซ่อนตัวเอาไว้มันอยู่ในหลุมหลบใจ
หลบไปอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีอากาศ ก็ดีกว่าอยู่ที่เดิมมันอาจตาย มันกลัวว่าสภาพของจิตใจต้องไปรักษา
ไว้ทุกข์ให้รักที่เหนื่อยล้า พาตัวไปพื้นที่ปลอดภัย พาใจออกไปบำบัดสักพักก็คงหาย
หลบในหลุมเล็กๆในโลกกว้าง ปล่อยให้ใจมันร้างแต่มันก็ดียังดีซะกว่า
เผื่อจะพอมีใครมาเจอเข้า ฉุดฉันขึ้นจากรักเก่า ก็มีแผลสดให้เขาเป่าจะได้หาย
กับคนที่ชอบพอ พอแล้วถ้าเป็นยาพิษ ออกมาแล้วเริ่มใหม่ เลิกแล้วไม่ต้องรู้สึกผิด
แค่คน hear hear จะไม่เสียดาย พอแล้วไม่ต้องแพนิค และมันถึงเวลาเยียวยายังไม่สาย
( * )
หลบไปอยู่ที่ไหนสักพักเพื่อไว้อาลัยให้รักเลวๆที่ร่ำลา หลบไปอยู่ที่ไหนไกลๆให้แกล้งลืมๆวันๆมีแต่น้ำตา
ไว้ทุกข์ให้รักที่เหนื่อยล้า พาตัวไปพื้นที่ปลอดภัย ซ่อนตัวเอาไว้มันอยู่ในหลุมหลบใจ
หลบไปอยู่กับใครก็ได้ที่เขาเข้าใจพอจะมีบ้างไหม หลบไปทำอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยทำในโลกอันกว้างขว้าง
ไว้ทุกข์ให้รักที่เหนื่อยล้า พาตัวไปพื้นที่ปลอดภัย พาใจออกไปบำบัดสักพักก็คงหาย
