"ดวงจันทร์เธอเหมือนดังกับดวงจันทร์ คอยส่องแสงให้หัวใจฉัน เคยวาดฝันถึงวันสุดท้าย
แต่เวลาใยไม่เคยให้เตรียมใจ ใยพรากเธอจากฉันไป ใยเป็นเธอที่ต้องหายไป
ฉันคงไม่มีวาสนาเพียงพอ อยู่เคียงข้างเธอนิรันดร์
* จำต้องจาก รักพลัดพรากไป แม้ยังอยู่ แต่อุราร้าวมลาย
ช้ำเหลือเกิน เกินจะทนไหว แม้ความตายก็ไม่อาจจะทุเลา
ฝันจำจากรักที่วาดฝัน พลันจางหายแตกสลายดังธุลี
เหลือเพียงกายที่อยู่ตรงนี้ ไม่มีชิ้นดี หัวใจฉันนี้ไม่เหลือเลย
โอ้ละหนอ ดวงเดือนเอย พี่มาเว้า ฮักเจ้าสาวคร่ำครวญ
โอ้ว่าดึกแล้วหนอ พี่ใยไม่ลาล่วง เพราะพี่ยังห่วง หาเจ้าดวงเดือนเอย
พี่คงไม่มีวาสนาเพียงพอ อยู่เคียงข้างกันนิรันดร์
( * )
รักจำจาก จากไปแสนไกล จึงมิอาจ ได้ควงคู่ดวงใจ โถ
แก้วตา พี่แสนอาลัย ดั่งดวงใจพี่ร้อน เหมือนเปลวไฟ
รักยังมั่น ตะวันมิงามปาน คราหลับฝัน เจ้ายังเหมือนวันวาน
เหลือกายา ไร้ซึ่งวิญญาณ อีกไม่นานพี่คงตามเจ้าไป
โอ้ ละหนอ แม่ดวงจันทรา พี่คงต้องลา จากเจ้าแล้วแก้วตา
