เก็บฝันใส่กระเป๋าเก่าๆ ออกจากบ้านมาไกล กับกีตาร์ตัวหนึ่ง กับหัวใจที่ยังเชื่อในความฝัน
คนเทียวถามอยู่เสมอ เป็นนักร้องแล้วเป็นจังได๋กัน ยิ้มตอบเขาไปสั้นๆ ว่ากำลังไปได้ดี
เบื้องหลังของคำว่าศิลปิน ที่ผู้คนเห็นว่างดงาม มีน้ำตาไหลหล่น ในทุกอย่างตามทางไม่มีใครรู้
ได้ชื่อว่าเป็นนักร้อง แต่ยังบ่มีเพลงให้คนจดจำอยู่
หลายมื้อเข้าเบิ่ง YouTube นับยอดวิวเพลงของคนอื่น
บางคนมาทีหลัง แต่เพิ่นดังไปก่อนเฮา บางคนคิวงานยาว จนเจ้าภาพแย่งคิวเพิ่น
ส่วนเรานี้ก็ยังเฝ้ารอ ไปงานช่วยยังโดนแคนเซิล เงินในกระเป๋าขาดเขิน มันเอิ้นหางาน
คุยกับทางบ้านว่าอีกบ่ดนดอกเด้อแม่ ทั้งที่ใจแท้ๆ มันอ่อนแอ้แล้สิขาดรอนๆ
คุยกับความฝัน ว่าอย่าฟ้าวถิ่มป๋ากันไปก่อน ก้อนแบตแรงใจเริ่มอ่อน ที่ชาร์จอยู่ไส ก็ยังบ่ฮู้เลย
บางคืนเดินกลับห้องเช่า นั่งเหงาอยู่กับเงาแสงไฟ เปิดคลิปตัวเองซ้ำๆ เพื่อเตือนใจ ว่าเรายังฝันยังสู้
เงินในบัญชีเบาบาง แต่ความหวัง ยังพอมีเหลืออยู่
แม้สิ่งที่ต้องสู้ คือความเงียบของวันพรุ่งนี้
บางคนมาทีหลัง แต่เพิ่นดังไปก่อนเฮา บางคนคิวงานยาว จนเจ้าภาพแย่งคิวเพิ่น
ส่วนเรานี้ก็ยังเฝ้ารอ ไปงานช่วยยังโดนแคนเซิล เงินในกระเป๋าขาดเขิน
บางคนมาทีหลัง บางคนคิวงานยาว จนเจ้าภาพแย่งคิวเพิ่น
ส่วนเรานี้ก็ยังเฝ้ารอ ไปงานช่วยยังโดนแคนเซิล เงินในกระเป๋าขาดเขิน มันเอิ้นหางาน
มันเอิ้นหางาน ชีวิตมันเอิ่นหางาน
