มองดูความรัก... ที่มีวันเก่า ช่างแสนสวยงาม
ดั่งความฝัน แต่ฝันต้องสลาย เหลือรอยน้ำตา ให้จดจำ
เธอเป็นคนเขียน...วาดมันขึ้นมา ด้วยมือ
กลับทิ้งไปอย่างง่ายดาย ภาพในวันนั้น ฉันยังจำได้ ที่ผ่านมา
* ชีวิตของฉันพังยับด้วยคราบน้ำตา ซ้ำไปซ้ำมา รู้ไหมต้องทรมาน เท่าไหร่
ภาพเขียนที่ไม่รู้จะจบเช่นไร กระดาษหัวใจ มันคงจะแหลกสลายลงก่อนแล้ว
** ขอเธอ หยุดได้แล้ว พอเถอะพอได้แล้ว มันช้าไป เลิกเขียนอะไร ที่ต้องใช้น้ำตาเพื่อ
ลบมัน โปรดเถอะฟังฉัน หยุดทำร้ายกัน ภาพเขียนของเธอมันพังไปนานแล้ว...
จริงๆ เธอก็รู้ว่าฉันต้องเจ็บ แต่ไม่เคยห่วงใยใส่ใจมันเลย พอกันทีวันนี้พอแล้วทุกอย่าง เข้าใจได้แล้ว...
( * , ** )
ขอเธอ หยุดได้แล้ว พอเถอะพอได้แล้ว เป็นบ้าอะไร เลิกเขียนอะไร ที่ต้องใช้น้ำตาเพื่อ
ลบมัน โปรดเถอะฟังฉัน หยุดอย่าดันทุรัง ภาพเขียนของเธอมันพังไปแล้ว...
. เลิกเขียนอะไรใส่ฉัน พอแล้ว…
