เคยนอนอยู่เคียงข้างกัน หลับฝันพร้อมกันทุกคืน ทุกๆเช้าที่ตื่นมีเราเสมอ
โอ้ว่าภัสดา หัวใจฉันมีเพียงเธอ ความฝันสวยงามเลิศเลอดั่งดวงจันทรา
แต่แล้วพอมาวันนี้ พี่คิดหนีน้องไปแสนไกล กล่อมน้องให้นอนหลับใหล ด้วยฤทธิ์สุรา
โอ้ว่าพ่อเนื้อทอง น้องผิดอะไรหนักหนา จึงลงทัณฑ์ด้วยการจากลา ไม่เมตตากัน
* ถึงบุกป่า ฝ่าน้ำ หรือลุยไฟ ขอตาม... พี่ไป ด้วยใจที่รักมั่น
แม้ภูเขา หรือทะเล มาขวางกั้น จะขอฝ่าฟัน จนกายฉัน...สลาย
โอ้...ทำไม จึงทิ้งน้องไป คนใจดำ ขอถาม... สักคำ เมรีนั้นทำผิดอะไร
ถึง...เป็นยักษ์ แต่รักพระรถ ไม่คิดทำร้าย จะขอยอมตาย ถวายชีวีเมื่อพี่ไม่แล
หยดน้ำตายักษีไม่มีค่า ที่จะดึงภัสดาให้หวานชื่น ดวงใจเมียสุดขมขื่น ไม่หันมาดู
ชาตินี้ไม่มีบุญญา ขออำลาร่างแสนอดสู เจ็บช้ำน้ำตาพรั่งพรู จนสิ้นชีวัน
