เหนื่อยใช่ไหมกับสิ่งที่เธอต้องเจอทุกวัน เหนื่อยใช่ไหมกับสิ่งที่เธอต้องแบกรับมัน
หนักใช่ไหมกว่ามันจะผ่านไปแต่ละวัน ช่างยาวนานเหลือเกิน
ต้องเจอปัญหามากมายที่มันวิ่งผ่านเข้ามา แบกอีกร้อยน้ำตาที่มันไม่เคยหยุดไหล
แต่ต้องทนให้ไหว เหนื่อยและหนักเท่าไร ทำได้เพียงแค่เก็บ ในใจ
* กี่ความรู้สึก ที่เธอต้องเก็บเอาไว้ในใจบอกใครไม่ได้
รอยยิ้มที่ออก เพราะความบอบช้ำมากมายเท่าไร ที่ผ่านไหนที่มันหนักเกินไป ปล่อยวางเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
รอยยิ้มของเธอจะสดใส อย่างที่ไม่เคยเป็นมา
อย่าคาดหวังให้มันหนักเกินไป ปล่อยมันเป็นไปตามกาลเวลา
แบกไว้อย่างนั้นมีแต่เหนื่อยล้า เมื่อไรเล่าจะหาความสุขเจอ
( * )
สิ่งไหนที่มันหนักเกินไป ปล่อยวางเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
รอยยิ้มของเธอจะสดใส อย่างที่ไม่เคยเป็นมา
อย่าคาดหวังให้มันหนักเกินไป ปล่อยมันเป็นไปตามกาลเวลา
แบกไว้อย่างนั้นมีแต่เหนื่อยล้า เมื่อไร หา
สิ่งไหนที่มันหนักเกินไป ปล่อยวางเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
รอยยิ้มของเธอจะสดใส อย่างที่ไม่เคยเป็นมา
อย่าคาดหวังให้มันหนักเกินไป ปล่อยมันเป็นไปตามกาลเวลา
แบกไว้อย่างนั้นมีแต่เหนื่อยล้า เมื่อไรเล่าจะหาความสุขเจอ
เมื่อไหร่จะหา ความสุขเจอ
