I closed my eyes and smelled a faint scent. Her scent still lingers in my dreams.
I don't know how to get out of here.
เหมือนนาฬิกาที่หยุดเดิน ตั้งแต่ตอนนั้นที่แววตาคู่นั้นหายไป
พยายามจะลืมเธอไป แต่ความทรงจำที่อยู่ข้างใน
เหมือนเงามืดที่คอยกัดกินหัวใจของฉัน และน้ำตามันก็ไหลรินออกมา
* จมอยู่ในฝันร้าย ที่ไม่มีวันจากหาย และฉันคงทำได้เพียง
กอดเก็บความขมขื่น ในโลกที่ไร้ตัวตน ติดอยู่กับความมืดมน ที่เธอฝากมันไว้ก่อนจากไป
พยายามจะลืมเธอไป แต่ความทรงจำที่อยู่ข้างใน
เหมือนเงามืดที่คอยกัดกินหัวใจซ้ำๆ และน้ำตามันก็ไหลรินออกมา
( * )
