อยู่คนเดียวมานานเท่าไร ตั้งแต่วันที่โดนทำร้าย เหงาซะจนมันเริ่มจะสนใจ อยากเจอใครสักคน
ดูคนนั้นก็เหมือนจะดี ดูคนนี้ก็เหมือนจะโดน เข้ากันได้ก็มีอยู่หลายคน แต่ติดอยู่เรื่องเดียว
* (เรื่องอะไร) ก็มันยังไม่ใกล้เคียง กับคนที่ใช่
(เค้าเป็นใคร) ก็มันยังไม่ถูกใจ เท่าคนที่ทิ้งฉันมา
** ก็มันคิดถึง ทั้งที่ไม่ควรคิดถึง เลิกกันไปแล้วแต่ฉันก็ดันไม่ลืม ยังรอให้เขาทักมา
ก็มันคิดถึง ถึงเขาไม่กลับมาหา แม้จะมีใครต่อใครที่เดินเข้ามา กี่ร้อยคนทัก รักแต่คนเก่า
คนมารัก เราก็ไม่รัก คนไม่รัก เราก็จะรัก โสดด้วยความสามารถและทักษะ ก็เหงามันต่อไป
( * , ** )
ร้อยคนทัก ก็ดันรักแต่คนเก่า ร้อยคนทัก เราก็ดันรำคาญเขา ร้อยคนทัก เราก็ยังคงบ่นเหงา มันก็สมควร
ร้อยคนทัก ก็ยังรักแต่คนเดิม อยากเดินตรงไป แต่ทำไมยังยูเทิร์น ลองเปลี่ยนใจ แต่ก็ยังคิดถึงเหลือเกิน
ช่องว่างในหัวใจ เหมือนมีเอาไว้ให้เธอเติม
ไม่รู้ว่าคนไทย เป็นอะไรกับคนเก่า มีคนทักเป็นร้อย แต่ก็ยังคอยให้เขาเป็นคนเป่า
ปล่อยให้เป็นหน้าที่เพื่อน หน้าที่ที่ต้องเป็นคนเห่า ส่วนหน้าที่คิดถึงเขา ปล่อยให้เป็นหน้าที่เรา
ก็มันยังไม่ใกล้เคียง กับคนที่ใช่
(เค้าเป็นใคร) ก็มันยังไม่ถูกใจ เท่าคนที่ทิ้งฉันมา
ก็มันคิดถึง ทั้งที่ไม่ควรคิดถึง เลิกกันไปแล้วแต่ฉันก็ดันไม่ลืม ยังรอให้เขาทักมา
ก็มันคิดถึง ถึงเขาไม่กลับมาหา แม้จะมีใครต่อใครที่เดินเข้ามา
