ไม่มีลางสังหรณ์ให้เตรียมใจ ไม่มีคำพูดใครบอกฉัน
ทุกอย่างมันหมุน หมุนไปไวมาก ดั่งเพียงชั่วคราวที่หลับตา
วันก่อนนั้นฉันควรที่จะบอก กับถ้อยคำที่แสนธรรมดา
ว่าตัวฉันยังรัก และยังรักเธอมาก ๆ แต่มันไม่เคยออกจากปากฉัน
ไม่มีคำพูดจาใด ๆ ให้รับรู้ ว่าเป็นวันสุดท้ายของเรา
หากย้อนกลับไป ขอแค่เพียงนาทีนั้น จะโอบกอดไว้ให้นาน ๆ
* ก่อนตื่นลืมตามาพบ ว่าโลกใบนี้ มันไม่มีเธออีกแล้ว
ทุกอย่างที่เคยได้คิด เอาไว้ สลายหายไปทุกอย่าง
ฉันควรจะบอกว่ารัก เธอสักครั้ง หมดทั้งชีวิตและลมหายใจ
มันไม่มีอีกแล้วเธอ กว่าจะรู้… (พรุ่งนี้อาจสายเกินไป)
มรณาพรากเธอจากกัน คืนและวันหมุนเวียนเปลี่ยนไป นานเท่านานแสนนานจะจำไว้ ชั่วกาล
ปีและเดือนย้ำเตือนไม่จาง ดั่งวิญญาณแนบชิดติดกัน ความผูกพันรักมั่นจะคงไว้ แค่เธอ
เพียงผู้เดียวไม่มีสลาย แม้ความตายจะมาเยี่ยมเยือน ให้ตะวันสิ้นแสงดาวเดือน รักนี้อยู่ชั่วกัปกาล
