หนึ่งวันที่แสนยาวนาน กับงานที่แสนวุ่นวาย
กลับห้องแล้วพบเธอ ได้กอดกันสักที มันคงจะดีต่อใจ
* แต่ระยะทางของความฝันของสองเรา ห่างกันตั้งราวร้อยกว่าโล ช่างไกล
มีแค่สัญญาณที่เป็นที่พึ่งของหัวใจ ยามอยู่ไกลก็สบตากันผ่านจอ
ยามท้ออยากอ้อนก็ได้แต่ทนเอา
** เป็นกำลังใจที่อยู่ไกลกันจัง คนเดินลำพังมันช่างเหงา
อยู่ทางนี้คิดถึงกัน อยู่ทางนั้นคิดถึงหรือเปล่า คึดฮอดอีหลี อยู่ทางนี้คึดฮอดหลาย
เป็นกำลังใจที่อยู่ไกลกันเหลือเกิน คนมันคิดเพลินถึงวันได้เคียงกาย
อยากอ้อนเธอยามเหนื่อยจัง แต่ระยะทางช่างแสนไกล อดทนรอวันกลับมาเจอกันไวไว
นะกำลังใจที่อยู่ไกลจัง
*** ในยามที่หลับสายตา อย่าพาหัวใจสับสน
อย่าปล่อยให้ใครบางคน เข้ามาแทนที่คนไกล
