อยู่บ้านนอก เถิดนะ ศรีเหย อย่าไปเลย เมืองกรุง นะศรีแหบ
ศรีหก ศรีเหิน สีเหียว สีเดียวคนนี้ ตามหาไม่เจอคนดี ศรี.. หาย
มันเจ็บตรงนี้ มันปวดตรงนี้ อยู่ๆ ก็ศรีหาย ทั้งเจ็บทั้งช้ำ ไม่บอกสักคำว่าสีจะทิ้งไป
คืนวันดีๆ นั่งกินลิ่นจี่อยู่หน้าหอ ถอยหมอนมานอนรอ ศรีเหยพี่ท้อใจ
* สีศรีหาย (ศรีหาย) เธออยู่ไหน (เธออยู่ไหน) เธอไปไหน (เธอไปไหน) คิดถึงอีตาย (คิดถึงอีตาย)
** ลำบากลำบน ไม่เคยบ่นสักคำ แบกไหรถฟรี ให้ศรีตั้งสี่ไห
น้ำตาไหลพรื้อหัวใจเหม็ด เปี๊ยกแพร๊ดๆ น้ำตาไหลหยดเป็นเม็ดๆ
พาศรีขึ้นเจ็ดเรือยอร์ช สองเราเคยจอดเรือเที่ยว ศรีเหยศรีเหียว เดี๋ยวเดียวก็ขี้เท็จ
ศรีดูที่หุ้มหัวใจมีแต่ความรักมากมาย ทำดีไม่ห่างเหิน สุดท้ายต้องเดินเดียวดาย
( * )
ศรีห้ำ ศรีหัน ศรีห่าง ศรีเหิน ศรีแหก ศรีหายไป ศรีเฮี้ยน ศรีหวย ศรีแหบ ศรีเหย ศรีหันหน้าลาไป
การยุดไม่มีวันเสร็จ เพราะวันทั้งเจ็ดยังห่วงใย ถึงเศร้าต้องหยุดกระเดี๋ยว จิตหงุดเงี้ยวต้องทำใจ
( * , * )
