โอบกอดตัวเองเอาไว้ บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็ผ่านไป อย่าให้ใครมาเห็นความอ่อนแอ
แต่พึ่งเข้าใจวันนี้ ว่าฉันเองที่แสนใจร้าย
เก็บความเจ็บช้ำและความเสียใจ เก็บมันเอาไว้ในใจ จนเกินรับไหว
* พอแล้วเถอะพอที ที่ต้องปิดบังทุกเรื่องราว
ไม่ไหวคือไม่ไหว ถึงแม้ว่าภาพที่เห็น
** เหมือนไม่เป็นไร ที่จริงข้างในมันแทบสลาย
แกล้งทำเป็นไม่เป็นไร แต่ใจบอบช้ำเจียนตาย
คงไม่เป็นไร ถ้าปล่อยให้มีเวลาอ่อนแอ
แค่เพียงสักพักให้ฉันได้หายใจ วันพรุ่งนี้ค่อยแข็งแรงใหม่ก็ได้
จะหลอกตัวเองทำไม แบกเอาไว้มามากเกินไป
สิ่งที่ไม่เคยบอกใคร ปล่อยมันไหลออกมาพร้อมน้ำตา
( * , ** )
