เธอจับมือฉันไว้แน่น เหมือนว่าเราสำคัญต่อกันมากมาย
เวลาเหงาเธอก็ทัก เวลาเศร้าเธอก็อยากให้ฉันอยู่ใกล้
แต่พอถามว่าเราเป็นอะไร เธอก็เงียบเหมือนไม่เคยพูดคำไหน
ปล่อยให้ฉันหลงเชื่อใจ กับสัญญาณที่ไม่เคยชัดเจนเลย
ยิ่งใกล้ ก็ยิ่งไกล ยิ่งใช้หัวใจ ก็ยิ่งเจ็บ
* นี่มันความสัมพันธ์อันบิดเบี้ยว เหมือนรักแต่ไม่รัก เหมือนจริงแต่ไม่เคยจริง
เธอบอกว่าหวง แต่ไม่เคยให้สถานะ ทำทุกอย่างเหมือนแฟน แต่ไม่ได้เป็นแฟนกัน
ที่สุดแล้ว ฉันก็แค่คนสำรอง ที่เธอเรียกหาในวันที่เธอเหงาใจ
เธอใช้ฉันในวันที่เหงา แต่วันที่ฉันต้องการ เธอกลับหายไป
คำว่าคิดถึงของเธอ กลายเป็นมีดที่แทงฉันทุกครั้งที่ได้ยิน
โมเมนต์ที่เหมือนคู่รัก กลายเป็นภาพลวงหลอกจิตใจ
ฉันแค่ของเล่นที่ใช้ เวลาเธออยากมีใครแต่ไม่อยากผูกพัน
พอฉันถอย เธอก็รั้ง พอฉันหวัง เธอก็หาย
( * )
ถ้าฉันสำคัญ ก็ขอคำตอบสักที หรือไม่ก็ปล่อยฉันไปจากฝันลวงๆ นี้
เหนือยแล้ว กับการยืนอยู่ตรงกลาง ที่ไม่มีวันได้เป็นคนของเธอจริงๆ
