ตอนแรกก็แค่เพื่อนกัน คุยกันทุกวันไม่ได้คิดอะไร
ก็แค่สงสารเห็นเธอไม่มีใคร และก็กลัว เธอจะเหงา
แต่ทำไมเวลาที่เธอนั้นหายไป ในใจของฉัน มันเริ่มจะหวั่นไหว
บอกตัวเองว่า ไม่ควรคิดอะไร แต่หยุดไม่ไหว มันไม่เหมือนเดิม
* ตอนแรกไม่รักไม่เคยจะคิดเกินเลย รู้ตัวอีกทีใจมันก็รักเธอเฉยเลย
จากคำว่าเพื่อน ทำไมมันหวานขึ้นมาเฉยเลย ไม่ทันได้ตั้งตัว หัวใจมันลอยไป
อยู่ที่เธอ ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่เหมือนว่าข้างใน ของฉันนั้นจะมีเพียง
แค่ชื่อเธอ มันเป็นแบบนี้ ไปได้ยังไง
ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ใจลอยไป ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันรู้สึก
ไม่คิดเหมือนกันว่า จะมีวันนี้ที่มองเธอเปลี่ยนไป
หรือเธอนั้นเกิดในราศีกันย์ ใจฉันก็เลยเผลอไปผูกพันธ์ สับสนจริงๆ นี้มันเกินเพื่อนใช่มั้ย
เพราะแค่เพียงเวลาที่เธอนั้นหายไป ในใจของฉัน มันเริ่มจะหวั่นไหว
บอกตัวเองว่า ไม่ควรคิดอะไร แต่หยุดไม่ไหว มันไม่เหมือนเดิม
