รัก เขาก็ไม่รัก ช่างรันทด ทั้งที่ทุ่มเทไป ให้ทั้งหมด ทั้งตัวทั้งใจจนสุดกำลัง
แล้วเหตุใดใยจึง ยังผิดหวัง คนมากมายทำไม ใยเป็นฉัน ช้ำใจช้ำจัง ในโชคชะตา
* ชะเออ เออ เอ้อ เอ้อ เอ่อ เออ ทำได้แค่นั้น แค่นั่งมองเหม่อ มองเธอ รักเขา
** เอาวะเอาเหวย ใยข้าไม่เคยสมหวัง กี่รักกี่ครั้ง ต้องแพ้ต้องพัง ต้องกลืนน้ำตา
เอาวะเอาเวย เออ เออ เอ้อ เอย ตัวข้า หรือจะต้องร้าย ต้องกลายร่างเป็นยักษา จึงจะได้มาหนอใจเจ้าเอย
ดีเท่าไหร่ เท่าไหร่ เจ้าก็ไม่รัก หรือต้องร้ายอย่างเขา เจ้าจึงจะรัก คงถูกใจเจ้านัก นงลักษณา
( * , ** )
ทุกราตรีจะกี่คืนที่พ้นผ่าน ทำดีแค่ไหนก็เหมือนคนที่โดนสาบ
โอ้ใจเจ้าเอยถูกย่ำยีด้วยลมปาก ปากบอกว่ารัก แล้วสุดท้ายกลายเป็นคำว่าลาจาก โอ้ย
หัวใจเจ้านนทก มันคงได้แค่นั้น ยังคิดจะฝัน ยังคิดจะรัก
ให้เปลืองน้ำตา ถึงวันเจ้าเป็นยักษ์ หัวใจยิ่งโดนเหยียบซ้ำ
