หากเมื่อไรที่ฝนมันซา และเธอนั้นพร้อมจะไป ก็ไม่ต้องเกรงใจ ฉันเข้าใจดีทุกอย่าง
ฝนที่ตกลงมาที่ตรงนั้นหนักแค่ไหน เห็นมันถาและโถมเข้ามาอยู่ซ้ำ ๆ เธอเป็นอย่างไร
เหนื่อยบ้างไหม ที่ต้องทน ที่ต้องเสียใจ อยากระบาย มาบ้างไหม ที่ตรงนี้ยังมีใคร ที่เป็นห่วงเธอ
ฟ้ายิ่งมองเท่าไรยิ่งดูมืดมนใช่ไหม โลกทั้งใบเหมือนเป็นสีเทา ไม่มีวี่แววจะสดใส
ถ้าวันนี้ มันไม่ไหว บอกได้ไหมเธอ อย่าไปร้อง..ไห้คนเดียว ขอฉันกอดเธอไว้เอง
* ถ้าเธอกำลังเปียกฝนหนาวเกินไป เข้ามาหลบตรงนี้ด้วยกัน
จนกว่าที่ฝนจะผ่าน ให้ฉันได้เป็นร่มให้กับเธอ ได้อุ่นใจ
หากเมื่อไรที่ฝนมันซา และเธอนั้นพร้อมจะไป ก็ไม่ต้องเกรงใจ ฉันเข้าใจดีทุกอย่าง
ฝนนั้นหยุดเมื่อไรก็พับร่มเก็บมันไป ฉันรู้ตัวว่าเป็นแค่ใคร ไม่ควรคิดไกลเกินกว่านั้น
จะกุมมือ คอยรับฟัง นั่งข้าง ๆ กัน เท่าที่เธอจะต้องการ จะให้ฉันนั้นทำให้ ขอแค่ได้ทำเพื่อเธอ
( * )
( * )
ตอนที่ฟ้าสว่าง เธอก็คงต้องไป
