คิดถึงรอยยิ้มฝังใจ สุดเกินใครที่เคยเห็น หวังให้เป็นดั่งรักนิรันด์ ตั้งแต่วันที่เจอกับเธอ
แต่สุดท้ายความจริง เธอกลับทิ้งอยู่กลางลำพัง คำสัญญา ไม่เคยจะลืม
* โอ้ใจเอ๋ยเลื่อนลอย ยังเฝ้าคอยอยู่นาน จะทรมาน ฉ้นก็จะยอม
** ไปอยู่ที่ไหนหนอ แก้วตานั้นลอยลับไป โอ้ยอดดวงใจ เธอทิ้งกันลงให้เจ็บอย่านี้
พยายามเอื้อมไปคว้าหลังเธอ คล้ายเอื้อมมือไปไขว่คว้าดาว ได้ใกล้ชิดกันก็คว้าไม่ทัน ฉันไปไม่ถึง
ที่เคยบอกไว้ เธอสัญญาว่าจะไม่ไปไหน เมื่อมองข้างกายก็จะมีเธออยู่ เสมอไม่มีเปลี่ยนแปลง
แต่วันนี้เหลือแค่เพียงเศษเสี้ยวความหลัง กับความเงียบงันจมอยู่ในความฝัน วันเมื่อวานฉายซ้ำไม่หยุด
ไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ เขานั้นเป็นใครนะ คนที่เธอรักจริงหรอ
ฉันก็รักของฉันทำไมเป็นเขาได้ครอบครอง เรื่องอะไรที่ฉันต้องยอมง่ายๆถึงไม่มีสิทธิ์จะฟ้อง
แล้วสุดท้ายก็คงต้องยอมแต่เธอจะง่ายเกินไปไหม อยู่กับเขาแล้วเป็นไง
ถึงแม้ปากไม่ตรงกับใจแต่ข้างในยังเหมือนเดิม
คิดถึงเธอจังแบบด้านๆหน้าไม่อาย วอนสายลมช่วยฝากส่งท้ายว่ายังคิดถึงกันอยู่บ้างไหมนะ
( * )
ไปอยู่ที่ไหนหนอ แก้วตานั้นลอยลับไป โอ้ยอดดวงใจ เธอทิ้งกันลงให้เจ็บอย่านี้
เราอาจจะเดินสวนทาง เหมือนคนที่เดินสวนกัน พอฉันวิ่งตามเธอเดินหนีห่าง ยิ่งตามไม่ทัน
เธอคือเนื้อคู่กับเขาฉันเป็นเพียงแค่เงามันไม่ต่างจากเนื้อเน่า
หมาที่เคยมีเจ้าของมันต้องน้ำตานองตรอมใจเป็นหมาเศร้า
ใจฉันมันด้านมันชาดั้นด้นมาหาเพราะว่าอยากเห็นหน้าเจ้า
ยอมหน้าด้านมาเจออยู่หน้าบ้านเธอแต่ก็ไม่กล้าเข้า
ก็น้อยใจที่ไม่มีใครรัก เป็นผู้ชายห่วยๆเฮงซวยอย่างฉัน
ไม่เคยโทษดินฟ้าเทวดาอารักษ์ เพราะว่าโชคชะตาดวงฉันมันอาภัพ
ฉันขอให้เธอไปเจอกับคนดีๆ ให้เธอกับเขาได้รักกันนานๆก็แล้วกัน
